چو چو (Chow Chow)
تاریخچه
منشاء نژاد چو چو چین است و نام آن در زبان چینی به معنی خوب خوب یا خیلی خوب
می باشد. مغول ها در گذشته از گوشت آن به به عنوان غذا و از پوست آن براي تهیه لباس
استفاده اس میکردند. همچنین از آن ها به عنوان سگ نگهبان و نیز براي بارکشی استفاده می شده است.

امروزه نیز در چین از گوشت و پوست این حیوان استفاده شود. به طوري که گوشت آن به عنوان یک غذاي لذیذ در
رستوران هاي چین طبخ می شود. پوست آن نیز به عنوان پوست چینی در بازارهاي چین عرضه شده و به فروش میرسد.
تصور میشود اجداد این سگ که به نژادهاي اشپیتز باز میگردند، در اواخرقرن هجدهم، به وسیله سربازانی که از مشرق
زمین باز میگشتند،به انگلستان آورده شده است.

 

 خصوصیات ظاهري
از نظر اندام، متناسب و متوازن بوده، رفتاري غرورآمیز و متکبرانه دارد. با وفا و در عین حال

گوشه گیر میباشد و داراي زبانی با قسمت پشتی آبی رنگ است. سگی فعال و جمع و جور است به 

طوري که به نظر میآید در یک چارچوب خاصی بسته شده است . دم بالاتر از پشت حیوان
نگه داشته می شود.

 

رنگ
کاملاً به رنگ سیاه، قرمز، آبی، حنایی، کرم رنگ یا سفید سایه دار بوده ولی لکه دار و خالدار
نمی باشد. قسمت پایینی دم و پشت رانها در غالب اوقات رنگ روشنی دارد.


چاوچاو

پوشش خارجی
پوشش خارجی متراکم و صاف بوده، از نظر ساختار زبر است ولی پوشش داخلی کاملاً نرم
می باشد.

سر و جمجمه
جمجمه پهن و عریض بوده، داراي برجستگی صورتی کوچکی است. پوزه از نظر اندازه متوسط
 بوده، از سمت چشم ها تا نوك پوزه پهن میشود. بینی بزرگ، پهن و سیاه و نوك بینی کم رنگ است.
در تمام رنگها، بینی سیاه رنگ ترجیح داده میشود

چشم ها

کوچک، تیره و بادامی شکل میباشند (در سگهاي آبی یا حنایی، رنگ روشن میباشد.)

گوش ها

دور از هم و در بالاي چشمها و به سمت جلو قرار دارند. گوشها کوچک و باریک بوده، داراي
نوك گرد میباشند و اغلب به صورت برافراشته و راست نگهداشته میشود

 

 

 
رفتار دوستانه
محبت با خانواده
*****
سگ های بسیار علاقمند به کودکان 
*****
 رفتار دوستانه با دیگر سگ ها
*****
 رفتار دوستانه با غریبه ها
*****
انطباق پذیری
 سازگاری خوب با زندگی آپارتمانی
*****
سطح حساسیت
*****
خوب برای صاحبان تازه کار
*****
تحمل تنهایی
*****
تحمل آب و هوای سرد
*****
تحمل آب و هوای گرم
*****

 

خانه